Diagnoza – kolano skoczka. I co dalej?

Kolano skoczka, a dokładniej entezopatia więzadła właściwego rzepki, to częsty problem osób aktywnych – zarówno zawodowców, jak i amatorów. Choć statystyki pokazują, że problem częściej dotyczy mężczyzn, obserwuje się go u obu płci.

Ból kolana z przodu podczas biegania, skakania, gry w koszykówkę/siatkówkę czy podczas chodzenia po schodach może znacząco utrudniać codzienne funkcjonowanie. Na różnych stopniach rozwoju schorzenia ból może być obecny tylko podczas aktywności fizycznej lub, w fazie progresji, nawet w codziennym życiu.

Część osób słysząc taką diagnozę zastanawia się: „Czy to koniec mojej sportowej przygody?” Spokojnie, absolutnie nie!

Prawda jest taka, że podstawą leczenia kolana skoczka jest właśnie odpowiedni ruch i trening medyczny. Najważniejsze jest odpowiednie postępowanie i stopniowe przygotowanie kolana do obciążeń, czym dokładnie zajmuje się fizjoterapia ortopedyczna.

Dlaczego tak się dzieje?

Powtarzające się obciążenia mogą przekraczać aktualną zdolność organizmu do ich tolerowania. W efekcie dochodzi do przeciążania tkanek i stopniowo do rozwoju kolana skoczka. Mogą na to wpływać:

• zbyt duże obciążenia treningowe w stosunku do możliwości organizmu
• niewystarczająca siła mięśniowa kończyn dolnych i tułowia
• ograniczenie ruchomości stawów biodrowych, kolanowych, skokowych
• zwiększone, nadmierne napięcie mięśniowo-powięziowe
• stawianie tylko na jeden rodzaj treningu i aktywności
• błędy treningowe, brak odpowiedniego przygotowania motorycznego
• indywidualne predyspozycje – anatomiczne, biomechaniczne
• brak odpowiedniej regeneracji

Do rozwoju kolana skoczka najczęściej prowadzi połączenie wielu czynników, dlatego tak ważne jest dokładne badanie fizjoterapeutyczne i indywidualne postępowanie.

Mam kolano skoczka – odpocząłem od treningów miesiąc i było dobrze, zanim nie poszedłem na trening i znowu poczułem dolegliwości. Dlaczego?

Niestety – sam odpoczynek nie wystarczy.

To tak jakby brudny stół przykryć obrusem – jak go podniesiesz, to nadal będzie brudny. W ciele jest tak samo: jeśli przeciążenie dotyczy tkanek miękkich, to sam odpoczynek nic nie zmieni – nie wprowadzi zmian w możliwościach adaptacyjnych tkanek, nie zwiększy zakresu ruchomości ani siły mięśniowej.

Czy trzeba całkowicie rezygnować z aktywności fizycznej?

Nie. Choć na początkowym etapie leczenia rezygnuje się z aktywności, która powoduje i zaostrza dolegliwości, to na podstawie badania fizjoterapeutycznego wprowadza się odpowiednie ćwiczenia, które mają przywrócić sprawność i możliwość powrotu do ulubionej formy ruchu.

Jak wygląda rehabilitacja kolana skoczka?

Przede wszystkim – odpowiedni wywiad i badanie fizjoterapeutyczne. Dzięki temu można dostosować indywidualny plan leczenia. Możliwości fizjoterapii są szerokie, badania naukowe nie wskazują jednak jednego złotego standardu postępowania, dlatego w leczeniu wykorzystuje się wiele metod:

• terapię manualną tkanek miękkich
• ćwiczenia izometryczne, koncentryczne i ekscentryczne
• rolowanie mięśniowo-powięziowe
• stretching statyczny i dynamiczny
• reedukację wzorców ruchowych
• kinesiotaping
• igłoterapię suchą
• flossing
• falę uderzeniową

Czas powrotu do sprawności zależy między innymi od nasilenia i czasu trwania objawów, aktualnej tolerancji obciążeń, regularności ćwiczeń oraz wymagań związanych z uprawianym sportem. Poprawa może wymagać kilku tygodni, a w przypadku przewlekłych dolegliwości może trwać kilka miesięcy. Dlatego nie zwlekaj zbyt długo – zadbaj o swoje zdrowie jak najwcześniej.